Zingen met een lach en een traan

Sint-Oedenrode - Het was één van de meest memorabele optredens van de laatste editie van Rooi Vol Koren. Wie aan de Heuvel bij het concert was van de Rooise Dommelklanken had geluk. Met een najaarszonnetje op de bol, was het genieten geblazen van het mannenkoor. Dat deden ze zelf ook, volop. Sterker nog, ze genieten er nog steeds van. Dat horen we van Ybe van Nielen, Henk Vervoort en Albert Fransen. Zij schuiven bij MooiRooi aan om te praten over het 25-jarig jubileum van het gezelschap, maar ook om promotie te maken voor het jubileumfestival van komende zaterdag.

Door: Jeroen van de Sande

“Weet je wat het grappige is? Eigenlijk hoef je niet per se te kunnen zingen als je bij ons komt”, lacht Ybe, wanneer hij de vraag krijgt of veel Rooise mannen dat wel goed kunnen. Een verrassend antwoord misschien, of is dat alleen voor leken? Ybe legt uit dat wanneer een koor goed samen zingt, de stemmen in elkaar over gaan en één geheel vormen. “Als je de tekst maar kent”, tipt Albert. Hij voegt er wel aan toe dat het uit zangboeken opgelezen kan worden.

Zo zijn er twee drempels weggenomen om lid te worden van de Rooise Dommelklanken. Al is het niet dat er een tekort is aan zangers. Het koor leeft en is met 29 leden, waarvan 26 zangers ruim bezet. Zo nu en dan komt er iemand bij, maar helaas vallen er ook wel eens af. Henk: “We zitten op een leeftijd dat het kan gebeuren. We delen dan ook lief en leed met elkaar. We zingen met een lach en een traan.” Dat is letterlijk zo, want de Rooise Dommelklanken zingen zeemansliederen, oftewel levensliederen en tranentrekkers. “Dat hoor je voortaan steeds minder”, vertelt Albert. “We zijn echt een uitstervend ras. Nederlandstalig is heel populair, maar niet de soort muziek die wij maken.” Dat wil niet zeggen dat het niet wordt gewaardeerd. “We hebben wel eens ergens gezongen tijdens een korenfestival, waarbij de dames op rij één zaten te huilen. Ze vonden dat we het zo mooi brachten.”

Al 25 jaar halen de leden van het mannenkoor daar voldoening uit. Er zijn tientallen memorabele optredens geweest door het hele land. Albert was bijna overal bij, want hij is al vanaf het begin lid. Toch is hij niet de oprichter. Dat is Frenk van Mierlo. Hij had het idee om een mannenkoor op te richten en samen levensliederen te zingen. Dat lukte hem goed, want al snel had hij er aardig wat bij elkaar weten te scharrelen. Allemaal mannen, want gemengde koren waren er al genoeg in Sint-Oedenrode. “We zijn nog één van de weinige levensliederenkoren van Nederland. De laatste jaren zien we steeds vaker gemengde koren, maar dat gebeurt vaak wanneer ze te weinig mensen hebben. Wij vinden deze soort muziek het beste klinken met alleen mannen. Daar krijgen we ook vaak de complimenten voor”, weet Albert te vertellen.

De heren genieten dus van het zingen, maar ook van de kameraadschap. Eenmaal per week repeteren ze samen en zo nu en dan gaan ze nog op pad voor een optreden. Al is dat wat minder dan voorheen. “De gemiddelde leeftijd van het koor is omhoog gegaan, dus we doen minder aan uitstapjes. Maar als we gaan, is dat altijd weer mooi”, vindt Ybe, die ook alweer zo’n twintig jaar lid is. Komend weekend treden ze met het hele gezelschap op bij de Gouden Leeuw. Dan vindt er een jubileumfestival plaats dat ze zelf hebben georganiseerd. De hele middag treden er koren op. Wie weet wordt dat wel net zo mooi als het concert tijdens Rooi Vol Koren. “Dat gaan we wel proberen”, glimlacht Henk.