
Moniek wordt écht blij van klussen
Een lamp ophangen, een muur schilderen, een gordijnrail bevestigen of eindelijk die plankjes monteren die al maanden in de gang liggen te wachten. Voor veel mensen blijven het van die klusjes die steeds worden uitgesteld. Maar voor Moniek Vijfvinkel uit Nijnsel zijn het juist de dingen waar ze energie van krijgt. Sinds kort verruilde ze haar vaste baan in de laboratoriumwereld voor een heel ander bestaan: dat van klusvrouw.
Door: Caroline van der Linden
En dat is best een opvallende stap. “Misschien kwam het ook wel omdat ik veertig werd,” lacht Moniek. “Dan ga je toch nadenken. Wil ik dit nog twintig jaar blijven doen? Waar word ik echt blij van?” Achttien jaar werkte ze op verschillende laboratoria, onder meer in een fertiliteitskliniek. Werk dat ze bijzonder en dankbaar vond, vertelt ze. Toch begon het te kriebelen. Ze merkte dat ze steeds vaker nadacht over iets anders. Iets waarbij ze meer praktisch bezig kon zijn. Dat praktische zat er eigenlijk altijd al in. Moniek groeide ermee op. “Mijn vader was heel handig en thuis waren we altijd bezig met klussen. Dat praktische inzicht heb ik echt meegekregen.”
Vier jaar geleden verhuisde ze met haar man naar Nijnsel. Het huis werd flink verbouwd en Moniek hielp volop mee. Samen met vrienden en familie pakte ze allerlei werkzaamheden aan. Juist toen ontdekte ze hoeveel plezier ze daar eigenlijk uit haalde. “Toen dacht ik: misschien moet ik hier gewoon iets mee doen.” Via internet kwam ze terecht bij ‘Onze Klusvrouw’, een landelijke franchiseorganisatie met ongeveer veertig vrouwelijke klusprofessionals door heel Nederland.
Sinds 1 mei jongstleden is Moniek daar officieel bij aangesloten. En daar heeft ze geen seconde spijt van. “Het is echt een enthousiaste club vrouwen,” vertelt ze. “Iedereen werkt zelfstandig, maar je staat er nooit alleen voor. We helpen elkaar, geven advies en volgen trainingen.”
In Brabant zijn momenteel vijf klusvrouwen aangesloten. En hoewel ze elkaar niet dagelijks zien, is het contact hecht. Ervaringen worden gedeeld, tips uitgewisseld en soms helpen de vrouwen elkaar zelfs bij grotere opdrachten.
Dat bleek al snel handig. Een van Monieks eerste bijzondere opdrachten was een wandkast op maat in een tiny house. Een kast met blinde bevestigingen, zodat nergens schroeven zichtbaar zouden zijn. “Ik dacht eerlijk gezegd: dat heb ik nog nooit gedaan,” vertelt ze openhartig. “Dus heb ik een andere klusvrouw om advies gevraagd. Uiteindelijk hebben we het samen gemaakt en gemonteerd.” Precies dát spreekt haar aan in het werk. Niet doen alsof je alles al kunt, maar blijven leren. “Ik vind het juist leuk dat elke klus anders is.”
"| Ik vind het juist leuk dat elke klus anders is
Die afwisseling zie je ook terug in haar werkzaamheden. Moniek schildert, hangt lampen op, kan behangen, monteert meubels, plaatst gordijnrails, doet kleine elektrische klussen, kit badkamers en helpt zelfs in de tuin. Binnenkort volgt ze bovendien een cursus houtrotreparatie. “Je blijft jezelf ontwikkelen.” Toch draait het voor haar niet alleen om schroeven en schilderen. Juist het contact met mensen vindt ze misschien nog wel het leukste. “Je komt bij mensen thuis, hoort verhalen en maakt mensen echt blij met iets waar ze zelf tegenaan lopen.”
Soms zijn dat kleine dingen die al maanden blijven liggen. Een plankje dat nog opgehangen moet worden. Een deur die eigenlijk geschilderd moet worden. Of een badkamerkitrand die aan vervanging toe is. “Bijna iedereen heeft wel zo’n lijstje met klusjes,” zegt ze lachend.
Wat Moniek daarnaast mooi vindt, is dat de organisatie zich ook inzet voor ouderen. Denk aan het verwijderen van drempels, het plaatsen van wandbeugels of andere aanpassingen waardoor mensen langer veilig thuis kunnen wonen. “Dat vind ik echt waardevol.”
En hoe reageren mensen eigenlijk op een vrouwelijke klusser? “Ontzettend leuk,” vertelt Moniek. “Mensen reageren vaak verrast. Dan zeggen ze: ‘Wat stoer!’ Of: ‘Wat leuk, een klusvrouw.’” Volgens haar voelen sommige mensen zich ook prettiger bij een vrouw in huis. Zeker ouderen of alleenstaande vrouwen ervaren dat soms als laagdrempeliger.
Ondertussen begint haar agenda zich langzaam te vullen. Via social media, mond-tot-mondreclame en eerdere berichtjes in DeMooiRooiKrant kreeg ze al verrassend veel reacties. “Dat ging eigenlijk sneller dan ik had verwacht.”
Zelf vindt ze het ondernemerschap ook een leuke uitdaging. Want ineens ben je niet alleen klusvrouw, maar ook planner, administrateur en ondernemer tegelijk. “Dat is allemaal nieuw voor mij,” geeft ze toe. “Maar gelukkig krijg ik ook daar veel hulp bij.”
Haar enthousiasme is duidelijk merkbaar. Want waar ze vroeger de hele dag in een laboratorium stond, rijdt ze nu met gereedschap van adres naar adres in de regio. En dat voelt goed. “Het mooiste is gewoon dat je mensen helpt,” zegt Moniek. “Je maakt iets mooier, handiger of praktischer. En dat maakt mensen blij.”
In Nijnsel en omgeving zullen de bekende klusbussen van mannelijke vakmensen voorlopig dus gezelschap krijgen van een nieuwe verschijning: Moniek met haar gereedschapskist. Of zoals ze zelf mooi samenvat: “Voor alle klussen die blijven liggen.”
Wil je in contact komen met haar, stuur een mailtje naar moniek@onzeklusvrouw.nl of bel 06-10513203.