{Duiksport} Aqua Libre viert 40-jarig jubileum: ‘Gezelligheid en passie onder water’
Wat begon met vijf enthousiaste duikliefhebbers is in veertig jaar uitgegroeid tot een hechte en actieve vereniging waar inmiddels honderden mensen hun duikbrevet hebben gehaald. Duikvereniging Aqua Libre uit Sint-Oedenrode viert dit jaar het 40-jarig bestaan en kijkt met trots terug op vier decennia vol opleidingen, duikreizen, clubactiviteiten en vooral veel gezelligheid.
Aqua Libre werd op 27 mei 1986 opgericht. In die tijd bleek er een grote behoefte te zijn aan een eigen duikvereniging in Sint-Oedenrode. Een vijftal duikenthousiastelingen uit Sint-Oedenrode en Schijndel besloot daarom de stap te zetten en een vereniging op te richten. Eén van die oprichters, Jos Beuving, is veertig jaar later nog altijd betrokken bij de club.
De vereniging kende direct een vliegende start. Al in het eerste jaar meldden zich maar liefst vijftig leden aan. Om al die nieuwe duikers goed op te leiden werd in de beginperiode hulp ingeschakeld van verschillende zusterverenigingen. Onder meer Gloria Maris uit Den Bosch en de duikverenigingen Delfinus, Maculata Raja, Argonauta en Merounga ondersteunden Aqua Libre met kennis, begeleiding en instructeurs.
Die samenwerking bleek van grote waarde. Binnen enkele jaren beschikte Aqua Libre zelf over voldoende gediplomeerde instructeurs en begeleiders om de opleidingen zelfstandig te verzorgen. Dat gebeurt vandaag de dag nog steeds volledig binnen de eigen vereniging. Nieuwe leden worden opgeleid door ervaren clubgenoten, waarna veel van die leden later zelf weer helpen bij de begeleiding van nieuwe duikers. Volgens Aqua Libre is juist die onderlinge betrokkenheid één van de sterke punten van de vereniging.
Inmiddels bestaat Aqua Libre uit ruim vijftig leden en verzorgt de vereniging wereldwijd erkende C.M.A.S.-opleidingen voor één-, twee-, drie- en viersterrenduikers. Deze opleidingen staan internationaal hoog aangeschreven. Toch draait het bij Aqua Libre om meer dan alleen opleidingen en prestaties onder water. Gezelligheid speelt minstens zo’n belangrijke rol binnen de vereniging. In de winter is er iedere week een zwembadprogramma en zodra het weer warmer wordt trekken de leden er op woensdagavonden op uit om te duiken in plassen in Noord-Brabant en Gelderland.
Daarnaast organiseert de vereniging regelmatig duikweekenden in Zeeland. Vooral de Oosterschelde en de Grevelingen zijn populaire bestemmingen onder de leden. Voor de echte liefhebbers worden zelfs complete duikreizen naar het buitenland georganiseerd, waarbij op allerlei plekken in de wereld gedoken wordt. Ook buiten het duiken laat Aqua Libre zich regelmatig zien. De vereniging helpt geregeld mee bij activiteiten voor goede doelen of opruimacties die in Sint-Oedenrode worden georganiseerd. Het clubmotto zegt volgens de vereniging eigenlijk alles: “Kom voor de gezelligheid bij onze vereniging; kunt u niet duiken, dan leren wij het u.”
"| Kunt u niet duiken, dan leren wij het u.
Het 40-jarig jubileum wordt op zondag 5 juli gevierd met een familiedag op De Langspier in Boxtel. Alle leden en hun gezinnen zijn daarvoor uitgenodigd. Daarmee wil Aqua Libre niet alleen stilstaan bij het verleden, maar vooral ook vooruitkijken naar de toekomst. Want als het aan de vereniging ligt, blijven de combinatie van kwalitatieve opleidingen, passie voor de duiksport en een flinke dosis gezelligheid nog vele jaren de basis vormen van Aqua Libre.
Wilt u meer weten over duiken, activiteiten, reizen en andere dingen waar Aqua Libre zich mee bezighoudt, kijk eens op de website: www.aqualibre.nl
{Rolstoelsport} Ze rollen voort bij Zepyr
Handbalvereniging Zephyr uit Schijndel bestaat al ruim 50 jaar. Het rolstoelhandbal is minder bekend, maar rolt ook al zo’n acht jaar mee bij de club. Jolanda van Zutphen en Sonja van Hamond uit Sint-Oedenrode zijn twee fanatieke speelsters. Niet omdat ze door medische redenen in een rolstoel zitten, maar omdat ze het spelletje leuk vinden.
Door: Freek Vervoort
“Als je een blessure hebt of wat ouder wordt is rolstoelhandbal ideaal. Je blijft fanatiek in beweging, maar zit wel in een stoel”, begint Jolanda te vertellen. Zelf is ze ooit begonnen doordat ze een zweepslag opliep, waardoor ze tijdelijk niet kon sporten. “Ik handbalde al heel lang, maar dat ging toen tijdelijk niet meer. Ik heb het in de rolstoel geprobeerd en dat beviel me goed. Toen ben ik dit blijven doen”, legt ze uit.
Sonja is met rolstoelhandbal begonnen om het voor rolstoelleden mogelijk te maken een training op te zetten. Toen was er voor haar geen medische reden. Nu ze reumatische klachten heeft en bewegen belangrijk is, is het alleen maar goed dat ze aan deze sport doet.
“Vervolgens ben ik niet meer gestopt met de sport”, lacht ze. “Het is mooi om te zien hoeveel lol iedereen eruit haalt. Zowel mensen waarvoor het noodzakelijk is, als de mensen die dat niet hebben. En we leren van elkaar. De mensen in een rolstoel leggen ons uit hoe je het beste kunt draaien of snelheid maakt, wij leren hen bepaalde gooitechnieken aan”, voegt Sonja daar aan toe.
Waar de rolstoelhandballers voorheen alleen toernooien speelden met buurlanden België en Duitsland, spelen ze dit jaar voor het eerst in competitievorm in Nederland. Die opzet is net iets anders, legt Jolanda uit. “Een toernooi speel je op één dag, een competitie natuurlijk niet. In ons eerste jaar zijn we derde geëindigd van de acht teams.
Daar zijn we erg trots op. Er wordt gespeeld in twee verschillende poules. Het gaat vooral om het plezier dat iedereen uit het spel haalt. Het komt ook regelmatig voor dat je spelers uitwisselt met het andere team, als er te weinig spelers zijn bijvoorbeeld. Alles om te kunnen sporten met elkaar.”
Door die saamhorigheid zijn Sonja en Jolanda blijven spelen. Dit geldt voor meerdere spelers. “We beleven er zoveel plezier aan dat we dit gewoon blijven doen. Net als een aantal andere onder ons. We willen ook graag benadrukken dat deze sport echt niet alleen voor mensen is die in een rolstoel zitten. In ons team zitten mensen met onder andere een dwarslaesie, versleten knieën, neurologische schade, maar ook als je ouder wordt is het ideaal. We zoeken dan ook altijd nieuwe spelers”, geeft Sonja aan.
De spelers die nu spelen bij Zephyr komen niet allemaal uit de omgeving. Dit komt ook omdat er niet heel veel clubs zijn waar ze rolstoelhandel spelen. Jolanda: “In Helmond gaan ze er binnenkort ook starten met competitie, dat is dan de dichtstbijzijnde club. Voor de rest moeten we een stuk verder weg, maar dat mag de pret niet drukken.”
"| De mensen in een rolstoel leggen ons uit hoe je het beste kunt draaien of snelheid maakt.
Zephyr speelt normaliter één keer per maand een wedstrijd op zondag, op maandagavond wordt er getraind in Sporthal Dioscuren in Schijndel van 19:30 tot 21:00. Geïnteresseerden zijn altijd welkom, ook als ze het eens willen proberen. Rolstoelen zijn beschikbaar.
Via de www.handbalzephyr.nl is meer informatie te vinden. Tijdens de Paragames in Schijndel op 31 mei zijn ze ook aanwezig. Een ideaal moment om kennis te maken.
