Trio Bart Tarenskeen laat Jazzmuziek swingen
In RKK’s Jazzcafé, gisteren in de Knoptoren, speelde het virtuoze trio Bart Tarenskeen, gisteren de swingende sterren van de hemel. Buiten een winters weertje, binnen warme, muzikale zonnestralen, gebracht door Bart Tarenskeen, bassist en componist, Rob van Bavel aan de vleugel en Joost Zoeteman op gitaar.
Door Marius Wijnakker
Hun reputatie, opgebouwd door vele aansprekende optredens en gewonnen prijzen, maakten zij op deze zondag volledig waar. Het programma kende voor de pauze zes composities, onder meer: E.R, Fast Forward, Song For My Mother en Tarenskology. Samenspel en solo’s wisselden elkaar in vlot tempo af. Bart vertelde tussen ieder muziekstuk hoe hij tot zijn composities gekomen was, en welke grote namen uit de jazzwereld hem geïnspireerd hebben. Basis voor jazz-nummers is gegeven vanuit blues, swing of gospel. Ieder muziekstuk heeft een melodie en accoorden, waarmee begonnen wordt. Daarna wordt geïmproviseerd binnen het raamwerk van het stuk om altijd weer terug te keren naar het begin.
Na de pauze ook zes composities, waaronder: The Little Light Of Mine, A Bit Like Monk, Lover Come Back To Me. Solo’s voor gitaar en piano. Gedragen maar ook aantrekkelijk vlot. Joost vertelde over de geschiedenis van zijn gitaar, van Amerikaanse afkomst, door intensief gebruik voorzien van scheuren en versleten plekken. Weliswaar is deze trio-samenstelling een beproefd concept, maar zonder drums ook weer bijzonder. Het ritme wordt dan gedragen door of de gitaar of de piano. Rob als (invallend) pianist speelde uitstekend. Toehoorders zaten dicht bij de muzikanten en konden zo goed zien hoe fantastisch hun spel was, vingers, die met schijnbaar gemak over snaren en toetsen vlogen.
Ze luisterden aandachtig, sloten de ogen, droomden even weg of bewogen hoofd en voeten met alle ritmes mee. Bij muzikale overgangen en vooral tot slot klonk volop applaus. Jazzmuziek hoort te swingen, en dat deed het. Een heerlijke muzikale middag en voor mij een bijzondere ‘les in Jazz’.