Het luidt
‘Het luidt,’ zeggen de mensen om ons heen. ‘Het luidt!’ Luid en duidelijk. Het geluid van de kerkklokken galmt over de huizen in Nijnsel. Is het twaalf uur? Ik probeer de slagen te tellen. Nee, nee, dat klopt niet. Worden kerkgangers opgeroepen voor de dienst? Is er een afscheid van ‘unne Nenzelse mens’? Een fraaie Vlaamse uitdrukking die ik ergens las luidt: ‘Die maar één klok hoort, weet niet of ’t voor ‘nen dienst of voor ‘nen dode is.’ Dat betekent feitelijk dat je altijd naar de mening van verschillende partijen moet luisteren. Ook interessant! Maar dat terzijde.
Steeds minder kerkgebouwen zijn nog in functie als kerk, dus in Nijnsel zijn we langzamerhand een uitzondering. Wij horen de klok nog regelmatig luiden. En zeker deze maand, in de kersttijd. ‘Kling, klokje klingelingeling’, het liedje met de boodschap ‘Kindje geeft ons vrede’. ‘Het luidt voor de nachtmis’, zeggen we op 24 december.
Andere kerkgebouwen in Nederland worden verheven tot winkel, bibliotheek, evenementenlocatie, rolschaatsbaan, stadsbrouwerij, woonhuis of - zoals ook in Rooi - tot appartementengebouw. In Boskant heeft heilige Rita al heel wat gelukkige bewoners onder haar vleugels genomen. Over de kerk in Olland wordt ook al nagedacht. Wonen in het centrum van Olland, in de schaduw van de grote beuken, waar door de tijd veel gebeden zijn gepreveld, op knietjes is gezeten, liederen zijn gezongen. Waar brood en wijn maar ook lief en leed is gedeeld, kunnen straks nieuwe stappen worden gezet. De voetstappen van misschien ook wel piepjonge bewoners zullen klinken in de kerkgewelven. Zullen zij het nog weten? Van die kerkklokken? Weten zij nog waar de klepel hangt?
Het is blijkbaar best lastig om een moderne kerk midden in een dorpswijk een nieuwe bestemming te geven. Over de kerk in Eerschot zijn de meningen verdeeld. Wat wil je van het oude behouden? Moet alles rigoureus op de schop? Knappe koppen buigen zich over de mogelijkheden die het gebouw, maar ook de omgeving biedt. Of daar gelui of zelfs muziek in zit? We weten het nog niet.
Terug naar Nijnsel. Daar maakt het originele kerkgebouw nog deel uit van het dorpshart. Daar wordt de klok nog geluid. Het galmt over het processiepark, vanouds een geliefde en veel bezochte bedevaartsplek. Tekenen van een interessante geschiedenis zijn er nog volop aanwezig. Ik hoor het gebeier. Het luidt.
Maar nee, ik weet het al. ‘Rooise Ien’ wordt uitgeluid. Trouwe lezer, in DeMooiRooiKrant zullen je mijn stukjes niet meer tegenkomen. Dit is mijn afscheid. Bijna vijftig keer verscheen de column onder de naam ‘Rooise Ien’ in de krant. Ik wil je bedanken voor je aandacht en voor de leuke reacties. Ik deed het met plezier. En wees gerust… ik hou Rooi niet voor gezien.
Rooise Ien
Burgemeester steekt de zorg hart onder de riem
Burgemeester Kees van Rooij bezocht gisteren diverse zorgcentra in Meierijstad. De Coronamaatregelen doen weer een groot beroep op de zorgmedewerkers. De burgemeester heeft veel respect voor de manier waarop zorgmedewerkers er opnieuw de schouders onder zetten. Met zijn bezoek wilde hij hen graag allemaal een hart onder de riem steken. Die betrokkenheid werd zeer gewaardeerd. In de sfeer van Sinterklaas ontvingen alle zorgcentra in Meierijstad namens de gemeente banketstaven. Een steuntje in de rug voor de zorgmedewerkers en bewoners, met de boodschap: ‘Petje af, houd vol!’
De burgemeester bezocht vijf locaties. Daar sprak hij met bestuurders en zorgpersoneel. De druk op de zorg is hoog, maar er worden ook lichtpuntjes gezien. Op alle locaties werd de waardering uitgesproken over de saamhorigheid, creativiteit en het uithoudingsvermogen van het zorgpersoneel. Waar dat mogelijk is met steun van vele vrijwilligers en familie. Er is geleerd van de vorige keer, bijvoorbeeld dat de mogelijkheid om digitaal contact te onderhouden een fijne aanvulling is. Of dat – verplichte – rust soms ook goede kanten heeft. Maar ook: nooit meer terug naar géén contact met familie of dierbaren, bezoek is voor de bewoners het allerbelangrijkste!
Op alle locaties werd de burgemeester warm en hartelijk ontvangen. Uiteraard binnen de geldende Coronamaatregelen. De burgemeester was onder de indruk van het grote verantwoordelijkheidsgevoel van de medewerkers: “Ondanks dat de Coronamaatregelen opnieuw inzet vragen, zetten ze er samen opnieuw de schouders onder. Dat getuigt van veerkracht, saamhorigheid en zorg voor elkaar!”