De naam genoemd, de mens “gevangen” hoe vaak is dat ons, mensen, al gebeurd soms ook het verre, onbestemde verlangen hoe méér nog, nu er wordt getreurd.
Want Zij, die vaak en véél heeft willen geven
vertrok uit wat ons dierbaar was
zonder Haar moeten we nu verder leven
zonder Haar, die onze ogen las.
Wat moeders dáárin bij kinderen lezen
is nog nooit op schrift of te boek gesteld
ik denk dat het wel zo zal wezen
dat dit soort zaken worden dóórverteld………
Misschien geeft dat wel die speciale band
maar óók de kracht om doór te gaan
zonder woorden, maar toch hand-in-hand,
omdat moeders……..naast jullie blijven staan !
Jan Karel Raaijmakers