Weer of geen weer

De kleurige, futuristisch uitziende wereldbol die achter de weervrouw verschijnt, vertoont allerlei witte slingerende slierten en krullen. Het heeft een hypnotiserende werking op me. Terwijl de dame onverstoord doorgaat met haar betoog over wolkenpartijen, hoge - en lage drukgebieden, moet ik denken aan ‘De Grote Vriendelijke Reus’.

Ik kan het niet helpen. Als het weerpraatje begint hoor ik amper meer wat er gezegd wordt. Door het monotone geluid van de stem dwaal ik af en kijk ik naar ons kleine landje naast het grote Engeland. Ik vind dat stukje van Engeland lijken op een tandeloze reus met een grote fokneus, diepliggende kraaloogjes en een spitse kin. Op die vooruitstekende kin lijken zelfs grote wratachtige pukkels te staan. Klaar om de muil wagenwijd open te zetten en ons landje met polder en dijk te verslinden. Gelukkig is het een vriendelijke reus. Opeens verdwijnt de weerkaart uit beeld en kom ik los van mijn fantasieën. Verdorie, nu heb ik weer niet gehoord wat er gezegd is. ‘Dirk, gaat het morgen regenen?’ Ik vind Nederland prachtig. De vele kleurschakeringen van de verschillende seizoenen maken dat het landschap nooit verveelt. Maar voor ouders van jonge kinderen is het oppassen geblazen met al dat water. Als kind was ik doodsbenauwd om in de buurt van de Dommel te komen. ‘Daar zit een haakmannetje! Die trekt je het water in met zijn haak!’ Doodsbang dat dit me zou overkomen, bleef ik op veilige afstand van de waterkant. Ik herinner me een voorval uit mijn jeugd. Mijn tweelingbroertjes speelden in de auto van mijn ouders. De mannekes waren amper vier jaar en samen haalden ze meestal flink wat kattenkwaad uit. De paniek sloeg toe, toen iemand ontdekte dat de auto niet meer op zijn plek stond, maar verderop vlakbij de waterkant! De jongetjes hadden het grootste plezier. Elke keer als ze aan de choke trokken, schokte de auto een stukje vooruit. Gelukkig konden onze ouders op tijd ingrijpen. Een nat pak is niet het ergste, maar dat haakmannetje...
Ik vraag me soms af hoe mensen leven rond de evenaar. Wat hangt er bij hen in de kledingkast? Een shirtje, een topje en kort broekje? Daar kunnen ze het hele jaar mee vooruit. Wat een verschil met het aantal kledingstukken en spullen die wij in ons kikkerlandje moeten aanschaffen. We hebben hier zowat alle weertypes die je kunt bedenken. Brrrr, wat is het koud... Winterjas, lange broek, trui, snowboots, sjaal, muts, handschoenen. Bahhh, wat een regenweer... Regenjas, regenbroek, overschoenen, paraplu, zuidwester, laarzen. Pfff, wat is het heet...Bikini, rokje of kort broekje, topje, zonnebril, zonnehoed, waaier, koelsjaal, koeltas. En om dit alles op te bergen hebben we een kast nodig. Als je een gezin hebt? Nog een extra kast erbij. De weersomstandigheden blijven belangrijk in ons land en een geliefd gespreksonderwerp. ‘Wat zal het weer vandaag doen? Houden we het droog?’ Eén voordeel: met al dat water en die wind kunnen we heerlijk afkoelen tijdens hete dagen. Gelukkig hebben we weerapps. Je hebt genoeg te kiezen: buienradar, buienalarm of gewoon het weerpraatje van het achtuurjournaal. Wel met je aandacht erbij blijven, anders weet je nog niets.

Willemien van de Ven
Reageren? schrijvers@impesant.nl