
Het bestuur van N!SO: Wilco Verhagen stelt zich voor
Sint-Oedenrode - De organisatie Natuurlijk! Sint-Oedenrode is druk bezig geweest met het formeren van een nieuw bestuur. De eerste namen zijn bekend en die stellen we deze weken aan u voor. Dit keer komt Wilco Verhagen aan de beurt. Hij is voor veel mensen een bekende, maar nog stelt hij zich graag voor.
Wilco: “Onderstaand refrein uit een liedje van Thieu Sijbers zegt in mijn ogen alles”:
Jao ons Rooi dè is ‘n durp zo-es ik gin twidde ken
Ben ‘r gruts op dè’k ‘r woon en dè’k ‘r goewd geworteld ben
Waor dî wirreldje ok hinne dreigt te dreije
‘t Moet al aorig gaon um men van Rooi te scheije
“Natuurlijk ben ik ook niet wereldvreemd en heb al een en ander van de wereld mogen aanschouwen. Er zijn genoeg mooie plekjes op deze aardbol, misschien nog wel mooier dan Rooi. En er zijn ook vast heel veel mensen die hetzelfde beweren over het dorp waarin zijzelf wonen. Maar het gaat wat mij betreft uiteindelijk over mezelf thuis voelen in de gemeenschap, in de natuur en bij de mensen van ons dorp die een beetje uit hetzelfde hout gesneden zijn, dezelfde humor delen, het mooie, maar ook het gewone aan Rooi en de Rooise mensen waarderen en die ook positief in het leven staan. En thuis voelen dat doe ik mij hier. Dat sluit echter niet uit dat ik niet op een andere mooie plek zou kunnen wonen. Maar zoals gezegd: ‘t Moet al aorig gaon um men van Rooi te scheije.”
Mijn ambitie met N!SO
De uitgangspunten van Natuurlijk! Sint-Oedenrode zo goed mogelijk uitdragen en daar waar mogelijk er ook een praktisch vervolg aan geven. Voor mij ligt het zwaartepunt daarvoor bij het verbinden en daar waar mogelijk helpen van de centrumondernemers en het ondersteunen van initiatieven die zij graag in gang (willen) zetten. Daar waar nodig hoop ik terug te kunnen vallen op de steun van de gemeentelijk centrummanager Dirk Lammers. Het lijkt mij fantastisch om te zien dat we over enkele jaren over een nog mooier, aantrekkelijker en duurzamer winkelbestand beschikken, aangevuld en ondersteund door een gastvrije, diverse horeca. Dat verdienen de Rooise centrumondernemers ook.”
Deze persoon uit Rooi zou ik graag spreken en waarom.
“Als Hennie van Osch van TVE voor mij ruimte maakt in zijn drukke agenda, dan zou ik hem willen bevragen op de thema’s klantbeleving en positionering en in het algemeen over ondernemerslef. Hoe vindt hij dat de Rooise (reclame)vlag erbij hangt. Hennie zit niet voor niets al 40 jaar in het reclamevak!”
Solo-expositie Rooise kunstenaar in Den Haag
Sint-Oedenrode / Den Haag – De Rooise kunstenaar Cecilia Vissers hield al eens tentoonstellingen in New York en Texas, maar binnenkort komt daar Den Haag bij. Afgelopen zaterdag was de kick-off van haar solo- expositie.
Vissers maakt onder andere werk van zorgvuldig uitgekozen warmgewalst staal; de huid van het stalen plaatwerk wordt daarvoor kritisch beoordeeld. Maar ook het zachtere metaal aluminium komt in aanmerking, dat door anodiseren bovendien een kleur kan meekrijgen. De oranje- of zilverkleurige vormen worden als een dualiteit van kleurencontrasten gecombineerd. Zoals een natuurlijke wisseling van dag en nacht, een bekend fenomeen en toch iedere keer anders waarneembaar. Ze haalt haar inspiratie uit de ruige Schotse en Ierse natuur. Dagenlang loopt zij om het landschap in zich op te nemen. Alle natuurelementen zoals rotsen, water, wind, wolken, zon (vooral het licht) zijn voor haar essentieel. “De natuur vraagt niks terug, die is altijd al zichzelf”, zegt Vissers.
Je kunt Vissers een minimalistische lyrische landschapskunstenaar noemen. Ze voelt zich immers ook sterk verwant aan de landschapskunstenaar Richard Long. Ook heeft zij verwantschap met de minimalisten Donald Judd en Dan Flavin. Zij verbleef zelf al menigmaal in Marfa, Texas waar het levenswerk van Judd zich in het landschap manifesteert. Ook aan Robert Mangold refereert haar werk. De discipline van de abstract geometrische kunstenaars en minimalisten is haar niet vreemd.
Met de moderne techniek van watersnijden maakt Vissers rechthoekige vormen, spaarzaam voorzien van zorgvuldig ontworpen inkepingen aan de randen. Daardoor ontstaan er subtiele spanningsvelden die zich tot elkaar verhouden, elkaar versterkend of juist verzachtend. Vissers combineert deze rechthoekige vormen soms in één of meer paren elementen bij elkaar gerangschikt waardoor tussenruimtes ontstaan. Die elementen versterken elkaar dan in een evenwichtig spel van vorm en contravorm, van ruimte en tussenruimte, van spanning en verlossing.
“Met inachtneming van de gebruikelijke voorzorg is het ‘live’ bekijken van kunst in de galerie volstrekt veilig. Als alternatief zijn de shows ook online te zien op GalleryViewer”, zo vertelt de Rooise.
