Achter de schermen
Wat er vóór de schermen van de krant gebeurt leest iedereen. Wat er áchter diezelfde schermen gebeurt weten alleen ingewijden. Terwijl dat eigenlijk best vaak dingen zijn, die meer lezers interesseren of zouden moeten weten, bedachten wij ons als redactie. Natuurlijk gaan we niet helemaal met de billen bloot, maar er blijft genoeg over dat we met onze lezers willen delen.
Mediatraining?
Gaan wij onze lezers vervelen met onze opleidingen? Als u dat denkt moeten we niet één, maar twéé misverstanden rechtzetten. In de eerste plaats is een mediatraining niet voor de media zelf, maar voor organisaties of personen die met de media te maken hebben en voor de omgang daarmee wel wat bijgespijkerd willen – of zouden mogen – worden. En wat u als lezer daarmee te maken heeft? Als iedereen uit de doelgroep voor mediatraining die training ook een keer zou volgen, zouden wij daar als krant voordeel bij hebben. Het gebeurt nog regelmatig dat wij moeten improviseren om het nieuws op tijd en correct in de krant te krijgen. En dat is dan weer in uw belang. Maar in veel gevallen is zo'n training niet eens nodig.
Dat een enthousiaste groep mensen vooral bezig is met datgene waar ze zo enthousiast over zijn, spreekt voor zich. Dat enthousiasme kun je met anderen delen, bijvoorbeeld op Facebook. Om dat ook nog eens te delen met heel Rooi en omstreken is er natuurlijk de lokale website en krant. Maar dan heb je aan enthousiasme vaak niet genoeg.
Neem de aftrap van … nee, laten we de naam maar niet oprakelen. Grotendeels amateurs met een passie die er geen cent aan verdienen. Aan belangstelling geen gebrek, aan coördinatie des te meer. Begin- maar geen eindtijd, niemand de regie, geen agenda en geen programma, van een mogelijk verborgen draaiboek niks te merken, gepland rond etenstijd met alleen bubbels en knabbels, volop sprekers maar geen tijdslimiet, zonder overdrijving duizenden woorden door de microfoon, en zo kunnen we wel even doorgaan. Waar gebeurd, en nog niet eens zo lang geleden. In zo'n geval had een willekeurige voorzitter of regisseur, maakt zelfs niet uit wie, het voor de gasten al een stuk makkelijker, duidelijker en vooral efficiënter kunnen maken. Voor ons geen probleem: afgezien van eten was er zo'n overdaad aan alles dat we daar makkelijk een krant vol over hadden kunnen schrijven.
Hoe anders ging het bij de presentatie van… nee, laten we consequent zijn en geen namen noemen, ook al ging het hier om twee overheidsorganisaties, waarvan je toch enige professionaliteit zou mogen verwachten. Onze pogingen om vooraf informatie te krijgen stuitten op een muur van bureaucratie. De toezegging van de verantwoordelijke bestuurder om ons vooraf te informeren werd niet nagekomen. Iedereen die wilde komen werd verzocht om vooraf de naam op te geven. Bij aanvang bleek de opkomst ruim het dubbele maar daar werd bij binnenkomst niet op gecontroleerd, laat staan gehandhaafd. Met als gevolg dat de zaal overliep en de redacteur, die op tijd kwam, ergens in de achterliggende ruimte de presentatie moest volgen op een extra monitor. De presentator wees alles ouderwets met de hand aan op een papieren A3-tje, dat achterin amper te zien was. De getoonde sheets vlogen in hoog tempo over het scherm. Na afloop was men niet genegen om de pers de sheets en documenten te mailen. Op de betreffende website zouden de stukken ook makkelijk vindbaar moeten zijn, wat niet het geval bleek.
Hoe het óók kan? Bijna te simpel voor woorden: de stukken vooraf toezenden onder embargo - tijdelijke geheimhouding - zoals bijvoorbeeld bij een onderscheiding, of de nieuwjaarstoespraak van de burgemeester. De pers kan zich dan voorbereiden en de kans op fouten is vrijwel nihil. We vragen ons wel eens af waarom dat niet veel vaker wordt gedaan. Ook daar is helemaal geen mediatraining voor nodig. Gezond boerenverstand volstaat.
Wil je reageren of uitleg over een ander onderwerp dat vanachter de schermen speelt? Stuur dan een mail naar redactie@demooirooikrant.nl