Pindakaas

Als ik aan Kerst denk, denk ik aan pindakaas. Heel logisch is dat niet, ik zal het uitleggen. Het heeft te maken met een gedenkwaardige Kerst die Henk en ik vierden tijdens een lange fietsreis. We hadden een appartement geboekt voor een paar welverdiende rustdagen. Op kerstavond en eerste kerstdag wilden we onszelf lekker verwennen en uitgebreid gaan koken. We maakten veel werk van ons boodschappenlijstje. Met een lange lijst ingrediënten voor avondvullende romantische diners voor twee en met een paar grote lege tassen, gingen we shoppen.
De tassen bleven leeg. De winkels bleken gesloten te zijn, tot na Kerst. Lichtelijk in paniek fietsten we door het dorp op zoek naar een restaurant, of iets eetbaars. Alles dicht. Er zat niets anders op, we moesten het doen met de beschikbare restanten uit onze bagage. En zo genoten we op kerstavond van een culinaire boterham met pindakaas. Op eerste kerstdag zaten we aan een exotischer dis: een boterham met pindakaas, verrijkt met overrijpe banaan.
Denken aan pindakaas, ach, het is ook wel lekker overzichtelijk. Het geeft rust. Want anders komen er misschien gedachten over wereldvrede, goede doelen, jaaroverzichten, kerstcadeaus of kerstdiners naar boven.
Elli de Rijk
--------

Duimen

Als ik aan Kerst denk
duikt er een heel eenvoudig vierletterig woordje op.
Dat woord is 'goed'.
Ken je de ouderwetse uitdrukking 'goed doen'?
Het lijkt wel iets uit een nostalgisch verhaal van Dickens.
Of uit zo'n zielig eeuwenoud sprookje.
Echt niet van deze tijd zeg!

Op welke manier zou een mens anno nu nog 'goed doen'?
Aandacht hebben voor een hulpbehoevende buurvrouw?
Een 'te-goed'-bon weggeven of iets van je 'goeie goed'?
Wat koffie of thee schenken aan de voedselbank?
We zijn het toch niet goeddeels vergeten.

Of nee …
is het 112 bellen in plaats van met je mobieltje een filmpje maken van een ernstig ongeluk?
Luisteren naar een hulpverlener in plaats van agressief worden?
Ha, nou zitten we in onze moderne tijd.
Een keer 'niet moeilijk' doen is blijkbaar het nieuwe 'goed doen'. Helemaal 2018.

Toch nog een antwoord op mijn vraag gevonden.
Goed om daar rond de kerstdagen eens over na te denken.
Al lijkt het woordje 'goed' ook al niet meer goed te zijn.
Het mag nu 'ok' zijn, een 'smiley' of een 'duimpje', of tien 'duimpjes'.
Allemaal goed.

Ineke Bekkers

----

Engelenhaar

Als ik aan Kerst denk, denk ik aan vroeger thuis. De dennenboom in de hoek van de kamer, het berkenhouten kerststalletje. De mooie oude beeldjes die na al die jaren nog steeds heel mooi waren, juist omdat we daar als kind niet aan mochten komen. Elk jaar pakte mijn moeder de beeldjes in zacht papier en haalde ze er het volgende jaar weer voorzichtig uit.
Het mooiste vond ik als mijn moeder het engelenhaar over de boom drapeerde. Ik zie het nog zo voor me. Ze trok heel zorgvuldig de grijs-witte streng uit elkaar. Een dunne glinsterende laag legde ze dan behoedzaam over de takken. Als de gekleurde lampjes aan waren, zag ik rondom elk kaarsje een groene, gele of rode krans. Elk lampje zorgde voor een schittering door het engelenhaar.

Toen ik mijn eigen kerstboom ging optuigen, probeerde ik het engelenhaar net zo perfect als mijn moeder over de boom te krijgen. Het leek zo gemakkelijk. Maar bij mij sprong er regelmatig een gat in het glinsterende gordijn. Deed ik het niet goed? Was de kwaliteit veranderd?
Ten einde raad ben ik overgestapt op zilveren sliertjes die over de uiteinden van de takken worden gehangen. Ook mooi.

Willemien van de Ven

----

SAMEN

Als ik aan Kerst denk dwarrelen er feestelijke momenten en smakelijke recepten naar beneden. Voor mijn ogen zie ik het woord: SAMEN.

Het zijn die paar dagen, in de donkerste tijd van het jaar, dat ik het liefst een volle eettafel heb met mijn familie en vrienden.
Mijn moeder was al niet anders. De kerstdagen brachten haar de gelukkigste uren van het jaar. Jarenlang was zij de chef in de keuken om voor ons de heerlijkste gerechten te bereiden. Maar er kwam een jaar dat het haar te veel werd. Wij, haar kinderen, namen ieder een stukje van het kerstmaal voor onze rekening. Moeder bleef toezicht houden en adviezen geven. Ze is al lang overleden maar de gebonden witte kerstsoep staat bij mij nog steeds op het menu. Nu ben ik die moeder die graag de regie houdt. Al weken van tevoren zit ik omringd door kookboeken en kerstmagazines aan tafel te puzzelen. Mijn gasten heb ik in mijn gedachten en ik verheug me al op de kamer met lichtjes, etensgeuren en geroezemoes. Wij zitten samen aan tafel. De wereld is vredig en klein. Daarna gaat ieder zijns weegs met een opgewarmd hart en een fijn gevoel van binnen.

Nelleke Thijssen

---

Kerstkind
Als ik aan Kerst denk, denk ik aan Sinterklaas. Veertig jaar geleden stapte de dokter op maandag 5 december mijn ziekenhuiskamer binnen en vroeg of ik zaterdag een mooie dag vond om moeder te worden. Het bloed steeg naar mijn wangen. Ik streelde mijn dikke buik. 'Ja, dat lijkt ons wel wat.' 'Goed, het wordt tijd dat de baby komt. Ik ga moeder en kind een handje helpen.' Hij gaf me een kneepje in mijn arm: 'Zorg goed voor jezelf, meisje.'
Het bezoek met lieve gedichtjes kwam er die dag bekaaid vanaf. Ik keek iedereen zo ongeveer de deur uit. Eindelijk waren we alleen. 'Zaterdag. Zaterdag krijgen we ons kind,' vertelde ik de vader.
Het werd die zaterdag, na een stille nacht, een spannende dag. Even leek het erop dat ons kind er niet zo'n zin in had de koude wereld binnen te komen. Pas tegen negen uur 's avonds werd het tere mensje heel even op mijn buik gelegd. 'Het is een meisje, ons kerstkind,' zei een trotse papa met tranen in zijn stem.
Op eerste kerstdag keek ze ons door de glazen wand van haar couveuse aan. 'Dag, lief vechtertje, met jou is dit de Kerst van ons leven.'

Emmy van Haastrecht