Sterk Ollandia wint overtuigend
Op een zonnig sportpark ontmoette Ollandia zondag OVV'67 uit Oosteind. De laatste weken kwam Ollandia in eerste instantie telkens op achterstand, waarna ze dat recht moesten zetten. Hier wilden ze geen gewoonte van maken en dus waren de woorden van keeper Tom Wouters niet mis bij aanvang van de wedstrijd. Hij zette zijn teamgenoten meteen op scherp en dat was in het veld ook te merken.
Al meteen wist Ollandia kans na kans te creëren. Alleen hadden ze ook veel kansen nodig, totdat uiteindelijk Steven van Dijke in de 22e min de 1-0 op zijn naam wist te schrijven. Vervolgens liet Ollandia even de aandacht verslappen en daar maakte een spits van OVV'67 dankbaar gebruik van: 1-1. Het spel van Ollandia was in de resterende minuten van de eerste helft niet altijd even mooi om te zien, maar ze streden als collectief voor een voorsprong.
In de tweede helft trok een moedig Ollandia ten strijde. Ze eisten balbezit en werkten goed samen. In de 47e min zagen de vele toeschouwers dat Steven van Dijke de jacht richting het vijandelijk doel leidde. Met in zijn kielzog enkele medespelers wist hij prachtig de bal in het doel te schieten. Deze goal gaf Ollandia vleugels en de goals vlogen de doelman van OVV'67 om de oren. In de 50e min wist Robert Erven zijn tegenstanders uit te spelen en de 3-1 vloog in het net. Vervolgens was het zijn broer Stefan die de bal met een fantastisch schot van afstand in het doel liet belanden. De volgende goal was een ware beauty en kwam wederom van de voet van Robert Erven. Hij schoot de bal via onderkant lat in het dak van het doel: 5-1. OVV'67 1 leek geen verweer te hebben tegen de doelpuntenmachine van Ollandia. Steven van Dijke maakte zijn aanval prachtig af door de bal achter de keeper te tikken. Alsof 6-1 nog niet genoeg was, viel er in de slotfase nog één goal te bewonderen. Steven van Dijke probeerde in eerste instantie te scoren, maar Stefan Erven wist in tweede instantie de goal op zijn naam te schrijven. Met een prachtige 7-1 eindstand ging Ollandia tevreden naar de kleedkamers. Volgende week staat de derby tegen Irene 1 op het programma, waarbij het sportpark in Gemonde met een bezoek vereerd wordt.
Op de valreep toch nog één punt
Het was qua spelverloop een absurde wedstrijd uit bij SDDL. Een wedstrijd met twee totaal verschillende helften. Voor de rust was Boskant, behalve het eerste kwartier, de bovenliggende partij. Nadat de eerste aanvallen van de thuisclub voorbij waren, pakte Boskant het initiatief.
Dat leidde in de 20e minuut tot het openingsdoelpunt. Na een verre ingooi van Geert van Gils werd de stuiterende bal door enkele Boskant aanvallers en de totale verdediging van SDDL gemist waarna Aimé Opheij, als laatste in de rij, de bal binnen kopte. Bij de eerstvolgende aanval had het al 0-2 kunnen staan, maar de inzet van Rick van der Zanden verdween net langs de voor Boskant verkeerde kant van de goal. Boskant bleef aandringen en kwam in de 24e minuut op een comfortabele 0-2 voorsprong. De inzet van Rens van de Wijdeven kon door doelman Tim van de Coolwijk niet klemvast worden verwerkt, zodat een attent reagerende Emiel van den Elsen de 0-2 kon binnen schieten.
Na rust was het geheel andere wedstrijd. SDDL vloog uit de startblokken en kwam al bij de eerste de beste aanval op 1-2. Bij een voorzet van links constateerde scheidsrechter Tielen hands van verdediger Geert van Gils. Binnen de zestien, dus belandde de bal op de stip. Ties Klievink behield het overzicht en gaf Boskant doelman Tom van der Heijden het nakijken. Het startsein van de thuisclub om de strijd naar de gelijkmaker met nog meer energie te vervolgen. Tot twee keer toe redde Tom van der Heijden fraai bij scoringsmogelijkheden van de thuisclub, maar in de 58e minuut was hij kansloos toen de bal door Bjorn Rikken snoeihard werd binnengeschoten. Boskant wist toch weer een beetje op te krabbelen en leek door een kopbal van Steff van de Laar in de 67e minuut op een 2-3 voorsprong te komen. Leek, want na overleg met de grensrechter van SDDL keurde scheidsrechter Thielen het doelpunt alsnog af. In de 76e minuut had die voorsprong er wel moeten zijn. Na een aantal missers in de SDDL verdediging had Jim van der Zanden van dichtbij, vrij voor doel, dè kans op de 2-3. Helaas eindigde zijn inzet vol op de paal. SDDL wist de ruimte die het kreeg door het aandringende Boskant, goed te benutten. Bij één van de uitvallen, in de 84e minuut, was Ties Klievink de Boskant verdediging te slim af en zorgde met zijn treffer voor een 3-2 voorsprong. Daarmee leek de wedstrijd beslist, want in de 'veld- en luchtslag' die volgde, kregen de teams nauwelijks nog kansen. Tot in de allerlaatste minuut. Na een vermeende handsbal op de rand van de zestien meter bleek Rens van de Wijdeven nog voldoende trillingvrij om de vrije trap loepzuiver voorbij doelman van de Koolwijk te schieten. Eindstand na een absurde voetbalmiddag 3-3 derhalve.
VV Nijnsel/TVE Reclame toont veerkracht
Afgelopen zondag toog Nijnsel Heren 1 naar Oss, op bezoek bij Cito. Een nieuw geformeerd team, noodzakelijk volgens de voorzitter, omdat elk jaar een groot deel van het bestaande elftal blijkbaar door andere Osse clubs wordt weggekaapt.
Het team had één punt meer dan de bezoekers. De gastheren gaven meteen gas, zowel voetballend als verbaal. Ook werd een overtreding niet geschuwd. De scheidsrechter van dienst had er toen nog goed het oog in en deelde behoorlijk wat prenten uit. De individuele kwaliteiten van de Ossenaren stonden buiten kijf, makkelijk combinerend en zo veel en snel mogelijk richting doel. Nijnsel stelde daar aanvankelijk weinig tegenover. Een paar aardige uitbraken maar ook nu was de eindpass het manco. Verder in de wedstrijd claimden de gastheren een paar keer een penalty vanwege hands. En dat leverde de nodige discussie op. Niet lang voor rust roerden zich volgens de scheidsrechter enkele Cito-supporters iets te heftig en daarop staakte hij de wedstrijd. Hij gaf aan dat het wat hem betrof tevens rust was en dat hij de gemiste drie minuten er na de rust zou bij tellen. Na die drie minuten werd er van helft gewisseld maar dus niet meer gerust. Een bijzondere beslissing. In die 'rare drie minuten' meteen na rust werd er van dichtbij opnieuw keihard in de zestien een bal tegen een Nijnselse arm geschoten en je kon er op wachten: strafschop! De sfeer werd er in het veld daardoor niet beter op.
De leidsman hield daarna zowat continu zijn vingers in zijn borstzakje want het aantal kaarten liep zelfs op tot boven de tien, van beide kleuren. Er werd echter ook nog gevoetbald. Een goed opgezette aanval van Cito leverde halverwege de tweede helft de 2-0 voorsprong op. Nijnsel probeerde wat meer druk te zetten met als gevolg dat er achterin nogal wat ruimte ontstond en daarom hing de 3-0 eerder in de lucht dan de 2-1. Maar toch kwam er die! Frenk Remeysen kreeg de bal voor zijn voeten, aarzelde niet en zag zijn poging gepromoveerd worden tot de aansluitingstreffer. Toen de bezoekers echter werden gereduceerd tot tien veldspelers leek de nederlaag onafwendbaar. Niemand had ook enig idee hoe lang er nog te spelen was door het vele oponthoud en de 'verlengde tweede helft'. Dus zolang je het eindsignaal niet hoort….. En dan hebben we Stefan Hulsen nog! Hard werkend maar toch stevig in de tang. Geef hem echter wat ruimte en dan……! Een venijnig schot laat de keeper kansloos en het net bollen; de vreugde bij spelers en de talrijke Nijnsel-supporters is ongekend. Niemand had er nog op gerekend, zodat we het wedstrijdpunt eerder beschouwden als een winstpunt dan twee verliespunten.
Zondag komt SCMH op bezoek. Het is alweer even geleden, belooft dus een mooie pot te worden. Afwachten welke elf uit Nijnsel in de kunstwei verschijnen want welk ongewenst figuur zit al enkele weken in Nijnsel aan de bar? Jawel. Het blessurespook. En nu ook nog een schorsing, dus het wordt voor de technische staf behoorlijk puzzelen. Ajax-Feyenoord op groot scherm, de bezoekers zijn zoals bekend de enige topploeg in Nederland die nooit opzichtig door de arbitrage wordt bevoordeeld. En als klap op de vuurpijl een heerlijke themamiddag, georganiseerd door de Vrouwenafdeling.